worapat's profileท้ายที่สุด...มนุษย์อย่าง...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 16 แหะๆวันก่อนกลับไปทับแก้ว บ้านหลังเก่าที่บรรจุความทรงจำไว้มากมาย การไปในครั้งนี้ก็เพราะเหตุผลที่ไม่ต่างจากครั้งก่อนๆ
ไปเติมพลังชีวิต แต่เชื่อรึเปล่าว่าการกลับไปทับแก้วในครั้งนี้กลับเจออะไรหลายๆอย่างทีร่ดูท่าจะลดทอนพลังมากกว่า
ถ้าไม่นับรวมถึงเงินถุงเงินถังที่ไปทีไรกลับมาตัวเบาทุกครั้ง (ส่วนใหญ่ก็พราะค่าเหล้านั่นแหละ555)แต่สิ่งหนึ่งที่เจอคือ
ความเปลี่ยนแปลง
ผู้คนที่นอกจากจะเปลี่ยนหน้าตาเป็นคนที่เกือบจะรู้จักแล้ว สถานที่ต่างๆก็ยังให้อารมณ์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
คนอ...ปัจจุบันไม่ใช่ที่เด็กกิจกรรมอย่างเราๆไปเกยตื้นและรวมหัวจมท้ายกันอีกต่อไป กลายเป็ฯที่เก็บของ
รกๆสกปรกยังไงไม่รู้ ทีสำคัญคนอดูเหงาๆไม่ครื้นเครงและกลายเป็นที่ๆทุกคนจะเข้าไปอย่างเสียมิได้ทุกครั้ง
ข้าวเหนียวเจ้าประจำก็ย้ายมาขายที่หน้าม.แล้ว มันสะดวกขึ้นแต่ไม่มีเสน่ห์เหมือนเคย
แม้แต่โปรดักชันละครของน้องๆปี4ที่ได้ไปเยี่ยมเยียนก็ให้ความรู้สึกแปลกต่างยังไงไม่รู้
เวลาผ่านไป.....ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลง
เราทำอะไรไม่ได้......
อยากให้พวกเราทุกคนกลับไปด้วยกัน
กลับไปใช้ชีวิตด้วยกันเหมือนเดิม
กลับไปทะเลาะกัน
กลับไปไม่เข้าใจกัน
กลับไปหัวเราะ
กลับไปร้องไห้
กลับไปอยู่ด้วยกัน
สิ่งเดียวที่ถ้ามันเปลี่ยนแปลงไปแล้วคงจะเสียใจที่สุดก็คงเป็น ความเป็นเพื่อนนี่ล่ะมั้ง
เอาน่าๆกูรู้ว่าพวกเราคงไม่เปลี่ยนกันง่ายๆหรอก ช่ายมะ
November 10 ชีวิต ....คิดถึงไม่รู้ว่าทำไม
บางคนเราวิ่งหนี
บางคนเราวิ่งตาม
เหนื่อยก็หยุดพัก
หายเหนื่อยก็วิ่งต่อ
เมื่อไหร่จะหยุดวะ
ไม่เหนื่อยบ้างเหรอชีวิต .....คน
ถ้าชีวิตคือความพอเพียง มนุษย์คงเป็นตว์ชนิดเดียวในโลกที่ไม่มีชีวิต เพราะมนุษย์
ไม่เคยเพียงพอ
รักคนอื่นไม่เคยพอ
ความรักไม่พอจะให้คนอื่น
เป็นคนนี่มันยากเนอะ
ทำไงดีวะ
บ่นไรเนี่ยกรู
โอ้ยยยยยย
ช่วยด้วยเหอะ
เรียนไปทำไม
รักไปทำไม
ทำงานไปทำไม
ก็เพราะไม่เคยพอล่ะมั้ง
พรุ่งนี้ก็คงไม่ต่างจากวันนี้มากนักหรอก
จุดมุ่งหมายเดียวกัน ไม่เคยพอ
มนุษย์มีข้ออ้างสารพัดในการดำรงอยู่
บ้างก็อ้างว่าเพื่อคนอื่น
บ้างก็อ้างว่าเลือกเกิดไม่ได้
บ้างก็อ้างว่าเพื่อตัวเอง
แต่เชื่อเถอะ
เลือกได้ก็คงเลือกเกิดอยู่ดีแหละ
ช่างมันเหอะ....คิดแล้วปวดหัว
คิดถึงทับแก้ว....
คิดถึงอากาศหนาวๆในตอนเช้า
คิดถึงช่วงเวลาก่อนอาทิตย์ขึ้น
คิดถึงองค์พระ
คิดถึงไข่ตุ๋น
คิดถึงข้าวเหนียว
คิดถึงซุ้ม
คิดถึงสะพานข้ามดาว
คิดถึงสระแก้ว
คิดถึงบ้านพี่นา...(สำหรับกินเหล้า)
คิดถึงคนอ....
คิดถึงลานทรงพล
คิดถึงโรงละคร
คิดถึงการทำชุดลีดส์
คิดถึงลาน36ปี
สุดท้ายคิดถึงทุกคนที่เคยเจอมาในชีวิต
|
|
|
