worapat's profileท้ายที่สุด...มนุษย์อย่าง...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 25 LOVE YOU ALL NA JAงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา...แต่ก็แอบใจหายไม่ได้ เมื่อวานนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่วันที่รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขมากที่สุด.. อาจจะเป็นเพราะเราต้องมานั่ง เครียด และ หนักอกหนักใจกับเรื่องเรียน เรื่องทำงานมานานล่ะมั้ง นอกเหนือไปจากบรรยากาศที่เราเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องคอยทำตัวตามกรอบอะไรเหมือนที่เป็นอยู่ แต่การที่ได้พบกับ กลุ่มคน ที่มีประสบการณ์ร่วมที่สำคัญในชีวิตของเรา และพวกเขาเหล่านั้นก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงมันเป็นเวลาที่มีความสุขจริงๆ October 18 ความคิดถึงห้ามกันไม่ได้จริงๆแล้วขณะนี้อยู่ที่ทำงานคร้าบพี่น้อง แต่แอบมาอัพเสียหน่อยเดี๋ยวจะว่าหายหัวไปไหน
เกรดเทอมนี้ออกแล้วครับ ได้ไม่ต่างจากปริญญาตรีเลยว่ะ ห่าบีบวกกะซีบวก
ไอ้ที่ได้บีบวกนี่เราพลาดตอนกลางภาคเองแหละเลยอดเอไปตามระเบียบ
แต่ที่ได้ซีบวกนี่ดิ
เสียใจว่ะ
ตั้งใจเรียนมากๆ แต่แค่ว่างานทั้ง100คะแนนมันมาจากรายงานตั้ง4ชิ้นแล้วอาจารย์ก็เป็นอารายไม่รู้
มีปัญหากับเรา(รึเปล่า)ก็ไม่ค่อยรู้หรอก อาจจะผิดที่เราเองก็ได้ล่ะมั้งที่พยายามไม่พอ
จะเอายังไงกับชีวิตดีวะ ถ้ายังเรียนแบบนี้ไปห่าหมดสิทธิ์ต่อเอกแหงม
ช่างมันเหอะ มันเป็นเรื่องของอนาคต ส่วนเกรดอีกตัวยังไม่ออกเพราะว่าติด Iกันทั้งบาง
นี่ก็งงๆสั่งให้ทำแบบนั้นแบบนี้ก็ทำตามที่บอกนั่นแหละ
แล้วไงครับ
ทำใหม่เหอะนะนิสิต (อ้าวววว)แต่ก็จำนนด้วยความเป็นนิสิต T T
ชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริงมันแย่เนอะ
ตอนนี้ก็ทำงานเป็นทีเอที่ศุนย์ศึกษาต่อเนื่องเข้าเดือนที่สองแล้วก็เรียนรู้ไปเรื่อยทั้งงานทั้งเพื่อนร่วมงาน
ทำให้ได้รู้จักหลายๆคนที่
เหี้ยได้อีก ห่าพอปกติก็พูดจาเลวมากๆพอจะใช้งานปากหวานปากดี กูก็เด็กใหม่อ่านะ
แต่ที่กูไม่พูดไม่ใช่พูดไม่เป็นหรือตามเกมไม่ทันนะเว้ย
รู้จักฉานน้อยไป
คนบางประเภทก็ทำงานไม่ได้เรื่องเล้ยดีแต่เอาหน้า นั่งอยู่ได้ปากก็สั่งไปสิ กูก็ได้แต่มองด้วยความเอน็จอนาถ
แต่ที่แย่กว่านั้นคือสภาพร่างกายที่แบบไม่บายอ่า
เพราะตากฝนวันก่อนแหงม
เฮ้ออออ
พรุ่งนี้ต้องเวิร์คชอพเรื่องการเขียนที่คณะอีกต่างหาก
โอ้ยยยยย เบื่อมีแต่งาน
เอาเหอะวะดีก่าไม่มี
อากาศกำลังเปลี่ยนแปลงขอให้ทุกคนรักษาสุขภาพมากๆนะ เป็นห่วงจริงๆ แล้วก็ดูแล
หัวใจตัวเองดีๆด้วย
ถึงไม่มีใครดูแลให้เราก็ดูแลตัวเองได้นี่นา
เชื่อเถอะไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเองหรอก
คิดถึงทุกคนน้า
กิ๊ก พี่ชายเป็นห่วงเน้อ ต้องอยู่คนเดียวให้ได้นะ ยางงายก็จับฟาโรห์มาฝากสักตัวเน้อ555
กุล อย่าเพิ่งไปหาหมอนะเมิงรอกูด้วย กูห่วงมึงนะห่วงมึงแค่ไหนก็วัดรอบวงรูหมูกดูนะ
ซัน เจอกันแต่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนก่อน มึงกะกูใครจะตายก่อนวะ มึงคงทนอ่าเป็ฌนอูฐนี่หว่า
นัท ไม่มีเวลาให้กูเลยนะเมิง ห่า นอยแต่ก็พยายามเข้าจะได้จบทันเวลา
นิค เฮ้ออออออ ไว้ไปเที่ยวกันนะ
เน กูอยากคุยกะมึงนะเนแต่กลัวโทรไปแล้วงึ่มมม เอาเปงว่าอย่าละทิ้งความฝันไปง่ายๆนะ ถึงมึงจะบอกกูว่าชีวิตไม่เปงเหมือนใจก็เถอะ
บัว เหอๆ ขายออกขายดีนะเมิง
บุษ ไว้ไปหาไรแดกกานอีก เอาน่าๆเจอกันอยู่ทุกวัน
โบ หายไปเลยเหวิ่งศรีมณีโบ๋
แหลด เด๋วก็เจอกานแล้วหน่อ มึงจะมาทำให้กูน้ำหนักขึ้นช่ายป่ะ
ป๋า หนุน ขอบใจสำหรับที่เพิ่งทางใจเวลาม่ายมีใครนะ
หมวย มึงเคยบอกกูว่าสิ่งที่กูทำมันเรียกว่าโงหัวไม่ขึ้น มึงก็อย่าเป็นแบบกูดิวะ เขาไม่ได้ดีอย่างที่เห็นหรอก
แยม เราไม่เจอกันเลยนี่นา เรื่องราวมากมายเกิดขึ้น แก้ไขมันด้วยความสำคัญของมิตรภาพและความไว้ใจนะแยม แกทำได้ เชื่อดิ
ลี่ นอยมึงมากๆห่าหายไปเลยนะ ส่งข่าวบ้างก็ยังดี กูน้อยใจนะมึง
October 02 เบื่อๆตอนนี้อยู่ที่ทำงานเหอๆ เบื่ออ่านะแต่เพื่อปากท้อง
ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอะไร
มันเหงาๆ
เบลอๆ
เบื่อๆยังไงไม่รู้ว่ะ
คิดถึงชีวิตที่ทับแก้วจริงๆ
เรียนก็ไม่ต้องเครียด
มีพี่ มีเพื่อน มีน้อง ดูแลคอยถามทุกข์สุข
ถ้าวันนั้นมันย้อนกลับมาอีกหนคงดีไม่ใช่เล่น
พรุ่งนี้จะไปทดสอบระดับภาษาเพื่อไปเวิร์คแอนด์แทรเวล
ถ้าได้ระดับสูงถึงจะไปว่ะ ครั้งนี้กะไปหาเงินจริงจังนะเนี่ย
สำหรับเพื่อนๆหลายๆคึนที่กำลังเหงาอยู่เช่นกันก็ให้รู้ไว้นะว่ามีคนคิดถึงมั่กๆๆๆๆๆๆๆๆ
เห็นเขาเขียนถึงบ้านชมพูกะรั้วสีเขียวก็อดซึ้งไม่ได้
ก็นะ
อยู่ตั้งแต่ปี2 ถึงจะต้องออกมาก่อนก็เหอะน้า |
|
|
